In deze tijden
van constante evolutie, gelinkt aan de
massa-consumptie, ontstaat er een onverwacht
overschot aan onrecycleerbare producten. De video
(VHS) cassette is er daar eentje van. Het materiaal
is niet hersmeltbaar en bevat meerdere materialen
waardoor recycleren heel kostelijk kan zijn. Men kan
er dus alleen maar vanaf geraken door ze te
verbranden of te storten. Door een alternatief
gebruik van de cassettes te ontwikkelen wordt de
maatschappij gespaard van een enorme vervuiling. De
vorm, de kleur en de resistentie van het materiaal
maken dat er een grote gelijkenis is tussen de
videocassette en een lei. Vertrekkende vanuit dat
standpunt bestaat de dakbedekking van dit
paviljoentje volledig uit videocassettes.
