
Dit is het eerste kunstwerkje dat ik onder het beleid van het Maximalisme heb gecreëerd. Het gaat hier om een bepaald gedeelte van het manifest dat benadrukt om dingen meer transparant te maken en daardoor de eigenheid van het object terug te geven. Een object heeft meestal een persoonlijkere vorm onder zijn schelp die de structuur, dat als lelijk wordt aanschouwd, moet verstoppen. Soms kan er in deze massa consumerende maatschappij ook misbruik worden gemaakt van het omhulsel. Het kan gebeuren dat men een bedekking creëert niet alleen om de structuur van een element te verstoppen maar ook om een controversieel element te verstoppen. Hier kunnen we dan bijvoorbeeld refereren naar de toxische Barbie poppen die vanuit China ons land bereiken om aan de noden van een massaconsumerende maatschappij te voldoen.
In het kunstwerkje “Children of the dump” wordt er transparantie verschaft aangaande de inhoud van, in dit geval, teddybeertjes. De installatie bestaat uit verschillende teddyberen die uitsluitend uit materialen worden vervaardigd die onder de normen van een normale consumerende maatschappij zonder nadenken zouden weggeworpen worden. Daarna worden de teddyberen met een gerelateerde vulling opgevuld zonder rekening te houden met de opgelegde standaard normen van de maatschappij aangaande de perfecte vulling voor een teddybeer. Het resultaat moet de toeschouwer de ogen openen en doen nadenken over hoe we als consument soms niet genoeg interesse tonen voor wat er zich achter een product allemaal afspeelt. Het shockerende element is enkel en alleen opgewekt door het alternatief gebruik van materialen en is daarom ook een heel symbolische manier om de maatschappij op een symbolische manier aan te zetten op een alternatieve manier te denken.
Het effect van onschuldige kinderen te betrekken bij de schuldige ondoordachte aankopen van een volwassene massa consumerende maatschappij doet onherroepelijk terug denken aan de weeskinderen die op het stort leven in Bangladesh. Het is juist door het feit dat ze hun volwassenen steunpunt kwijt zijn geraakt dat ze daar terecht komen en letterlijk verdrinken in de onverschilligheid van die dat verantwoordelijk zijn. Dit verduidelijkt ook de link met de installatie en zijn titel.
























![]()